onsdag 20. juni 2018

Dag 12: Værfast i Vik, Flatanger

Planen om å gå inn i fjordane for å finne ly for uværet var antakelig berre delvis vellykka. No veit me jo ikkje korleis det hadde vore på Småværet, men det har ikkje akkurat vore stille her inne heller. Sånn er det jo når det er uvær, det bles over alt.

Når ein fortøyer longside er ein også litt prisgitt vindretningen og med sterk vind forenom tvers fekk me heftig krenging når vindkasta gjekk over stiv kuling. 39 knop eller nær 20 meter i sekundet såg me fleire gonger og det var nok kast i natt som var tøffare enn det


Bildet vart opp ned, ja! Litt beskrivende for følelsen også, ikkje veldig trivelig å bu i båten med så mykje vind og ikkje minst så sjukt med krenging, men lite å få gjort noko med! Middagen rann over tallerken i går, det har eg ikkje opplevd ved kai sidan eg og June låg i Fjellbacka og rei av ein storm med Albin Cirrusen for 20 år sidan eller deromkring!

Sånt blir det klukking i akterlugaren av, kan du tru, men sovna likevel:)

Før vinden tok seg opp!


Vel, vel. Sjølv om det ular og i dei veste kasta, rister i rigg og båt ligg me trygt. Fendrane får kjørt seg, heldigvis meg me satt tau i baugen i ein uterigger som tok av ein god del av trykket på skroget mot brygga!

I dag er det ryddedag, jobbedag. Anlegget her ber litt preg av delvis oppgradert, noko ser fint og nytt ut, anna not so much. Vaskemaskinen tok sikringen nettopp, dusjen lekk som ein sil feks. Men rimelig å ligge her og i bedre vær hadde me nok fått eit betre inntrykk:)

tirsdag 19. juni 2018

Dag 11: Småværet-Vik i Flatanger (10 nmil)

Småværet var ein opplevelse og ein rask sykkeltur på morgonen gav eit enda større inntrykk enn når me kom inn. 


Det er fasinerande med slike små samfunn som klorar seg fast med voldsom natur rundt! Det finnes ingen bedre måte å ankomme slike plassar enn surfende inn mellom skummande undervannsskjær, fra langt ut i havet. Tankane går tilbake til gamledagar, det står verkelig respekt av dei som hadde sitt levebrød på slike stader, utan motor, dybdemåler, AIS, VHF, kartplottar og nøyaktige kart! Ikkje ein gong landstrøm eller dieselvarmer hadde dei, det er knapt noko betre enn å fyre den når me er fortødd og kan skalke lukene og få varmen i kalde fingrar og frostig kropp! Den supre plasseringa av sykkelen bak hindrar oss i å ha den på undervegs, men far min har løyst problemet med dobbel stilongs og hue!

Me la i frå kai kl 09, nokre timar før vinden skulle ta seg opp, me hadde fått gjort opp for opphaldet og fått ein hyggelig prat med eigaren. Han fortalte om brannen i 2014 som ikkje berre tok alle bygningane, men også flytebrygger og båtar!! Dvs dei 4 ytterste rorbuene vart spart! Under oppbygginga budde han og kona over 2 år i ei campingvogn der ute, heile året! Etter kvart som ting vart ferdig måtte det leigast ut for å halde på kundane!

Seriøs landgang og seriøs høyde-skrekk når ein skulle ned på full fjære også;)


Bryggene ligg lunt til og me kunne nok ridd av stormen der ute, men me tok ikkje sjansen... Her vil eg tilbake på returen!


Kraftig dønning nedover til innløpet mot Vik, TVen small i veggen og lagde nokre nye hakk, litt må ein ofre, men skikkelig førebuing før ein legg ut er svært viktig! Ikkje noko er meir stress enn når ting flyg rundt nede og du ikkje har sjans til å få gjort noko med det!


I smult farvatn


Gamle minner frå studietida i Bodø dukka opp på Coopen;)


Det tar seg opp med vind her også, men me ligg godt fortødd, einaste skåret i gleda til far min er at me ikkje får inn TVen!!:) Ilandsproblem.

Me blir nok liggande til torsdag, før me tar dei drøye 30 nautiske milene til Rørvik




mandag 18. juni 2018

Dag 10: Uthaug (Ørlandet) - Småværet- 59 nmil

Ja, då har me fortødd på Småværet, 59 nmil frå Uthaug. Me har runda den berømte Buholmråsa i fint driv for berre storseilet, langt om lenge kom sønnavinden i dag også og me fekk eit par fine timar for segl på slutten!

Eg var skikkelig trøtt etter 15 timar bak roret i går så planen var å sove ut før me la i veg, men det gjekk skeis når ein Polsk seilbåt med 17 polakkar kom i havn kl 07. Med ropert frå styrehuset gav skipperen ordre så halve Ørlandet måtte ha høyrt det, jo då var det på tide å stå opp, FRI måtte flyttast for å få plass til den digre seilaren! Men ikkje misforstå, det var hyggelige folk ombord, dei bytta mannskap kvar 14 dg og båten var eigd av ein seilforening i Polen såvidt eg forstod:) Bildet gløymte eg å ta!


Første prosjekt var å få fylt diesel, det fann me endelig i Lysøysundet, 67 liter gjekk det på, så då har me fylt opp 160 liter sidan avreise. Ikkje ille mtp at det har blitt lite seiling!

Etter Lysøysundet kom me rett bak Ingrid III igjen, me tok ein prat longside i lav fart før me la i veg igjen, FRI har noko høgare fart for motor. Dei planla å legge seg i Setervågen rett før Buholmråsa. Det hadde vore veldig kjekt å stoppe saman med dei, men det frista for mykje å komme seg forbi Buholmsråsa, spesielt når me fekk fin seilvind, før stormen!


Ikkje så fint ver i dg, men ikkje noko å klage på heller, litt regn på slutten ellers opphald.

Småværet brann ned i ein lyngbrann i 2014 og vart bygd opp igjen i 2016, derfor er alt her nytt, og sånn sett veldig spesielt. Ein flott plass, men her var ingen andre båtgjester og det er nok ein grunn til. Havna er nok ok, men me ville ikkje prøve den i storm så tidlig i morgon legg me innover fjorden til Vik i Flatanger for å få ro i sjela, det fristar ikkje igjen med den balubaen me hadde i Ålesund, det ular i riggen allerede...

Her satses det på fisketurisme. Når me skulle fortøye med fralandsvind frå bryggene gjekk det ikkje heilt som det skulle, me fekk jollen mellom brygga og båten og sirkushesten kan ikkje hoppe:) Vel nokre velvillige tyskere kom springande til, supert sjøl om me nok hadde fått det til, til slutt;)

Me er no komme inn i Nord Trøndelag og framdriften var vore voldsom dei sist to dagane med over 150 nmil. Litt synd at veret fører oss forbi flotte plassar, men bra me skal heim igjen så får me håpe det passar bedre då:)


lørdag 16. juni 2018

Dag 9: Bud-Uthaug (Ørlandet) 93 nmil


Reveljen gjekk kl 0515 på Bud! Litt for lite søvn, men veldig klare for den berykta Husavika, for første gang! I dag var det heilt stille, berre gamal dønning igjen som me kjente svært godt innanfor moloen. Mykje drag og ein påminnelse om at strekkavlastarane frå heimefortøynimgane skulle vore med ombord!

Havneverten forklarte at moloen bestod av kun stor stein slik at ein del av sjøen gjekk gjennom moloen og ikkje berre innløpet! Nettopp!

Men Bud var fantstisk flott i slikt vær!

Kl 0630 la me får kai etter at ein kar frå Molde som også låg i havn og var grytidlig våken kvalitetssjekka ruta med hadde valgt i den indre leia. Ingen problem, opptil 90 fots båtar hadde han sett gå der, Huhei! Uansett kjekt å få ein kjentmann til å gå god for planen!

Vel, i slikt ver er ikkje dette noko vanskelig, berre ein flott opplevelse! Sikkert tøft nok i stygt vær med så mykje navigering! 3.8 m var det minste me hadde på dybdemåleren, då gjekk me når det var heilt på fjære sjø!

Turen videre opp til Krsund tok tid, me fekk motorseilt litt slik at farten var opp mot 7 knop, men kanskje ikkje den mest spennande turen. Kl 1130 passerte me KrSund, planen var å fylle diesel igjen, men den iherdige syklinga 4 ganger 5 liter på Bud gjorde at me fortsatt berre mangla ein strek på full tank, me fann ut at det dermed var bortkasta tid og at me heller skulle fylle på Børøysund der planen (før vinden kom) var å overnatte! Nedover Trheimleia kom endelig medvinden i det me nok ein gang traff på Ingrid III, veldig trivelig.

Me satte begge seil og fossa nedover Trheimaleia i 7-8 knop ein periode, men tross periode med kraftig motstrøm låg me over 6 knop heile tida!

Dette området er nok det kjedligaste på heile turen og det er veeelig langt, artig å sjå kor paddeflat Smøla er, uten vindmøllene hadde du knapt fått auge på den store øya:) Men ellers ikkje så mykje å beundre, blaserte som me er!


Når me endelig fekk god bør og kunne stoppe motoren vart me fort enige om å seile heile kvelden. Ein time før Uthaug på Ørlandet løya vinden og me fortødde der litt før kl 22, over 15 timar etter me forlot Bud. 93 nmil er vel rekord og med kommande ny storm der me venter å bli liggande værfast igjen i minst to dagar passa dette veldig bra/)


Etter litt vekslande ver vart kvelden veldig fin, middag ute kl 23, hua avslører at det ikkje var veldig varmt, men eg hadde shorts på heile dagen, så ikkje halvgale temp!

Sovna som ein dupp i denne rolige og triveleg havna!

Dag 8: Ålesund-Harøy-Ona og så Bud, endelig:)

Eg er ikkje spesielt tolmodig så å ligge værfast kan nok bli en prøvelse for min del, men når det først vart slik så var Ålesund ein fantastisk by å bli liggjande i:)

Dagen før hadde me registrert at det var dieselfylling ved innløpet til Brosundet! Vel fortødd ved pumpene oppdaga me at det står «error» og ingen diesel å få. Men, men det kunne vel ikkje bli så vanskelig å få ein annan stad? 

Me hadde halv tank og ville greit rekke til Bud. Me kasta derfor loss, heiste storseilet og satte kursen mot Lepsøyrevet!


Igjen vart det vanskelig å få til noko effektiv seilas, 30 min med motoren av og me var nede i 2.8 knop etter at det såg lovande ut ei stund med 6.5 knop for seil i rett retning:) Dette er me førebudd på, det er vanskelig å få effektiv seiling inni mellom holmar og skjær!

Diesel hadde me funne ut at me skulle få tak i på Harøy, og Steinshavn, men me klarte ikkje å finne noko anna enn ein svær tank som ikkje såg ut som me kunne fylle i frå!


Me gjekk ikkje i land, men snudde på direkten og når me først var her, var det berre ein time til Ona Fyr og været var overraskande fint. Ein god del dønning etter stormen, men dønning og drag er jo me frå Fitjarøyane ganske så vant med:)

Etter litt tråkling mellom holmar og skjær fortødd me som einaste båt på Ona og plassen levde absolutt opp til sitt rykte, synd me måtte til Bud for å hente to pakkar før posten stengde for helga! Men det vart no tid til litt av kvart på Ona likevel, både besøk på fyret og museumet i fyrvokter boligen, samt sykling, fotografering og ja, drone kjøring:)


Her må me tilbake:) Ang drona og video og bilder frå den må dei innom PCen så dei vert lagt til seinare!

Me vart så lenge at det ikkje var meir enn tida og vegen for å rekke posten på Bud som faktisk var open til kl 20 ein lørdagskveld! Vel fortødd kl 1945 var det berre å kaste seg på sykkelen for å rekke Prix butikken:)

Dei to tinga i posten kom godt med over Husavika dagen etter! Endelig deksel og feste til IPaden, absolutt greit med to kartplottarar, ein zooma inn og den andre ut, evt å dobbelsjekke ting som er litt uklart. Garminen har også gml kart og det ser eg er ein del utfordringar med ifht bøyer som manglar/viser feil feks


Problemet me enda ikkje hadde løyst var diesel, men 4 turar med 5 literskanne ordna det problemet, gull med sykkel altså



Med avreise planlagt kl 06 var det på høg tid med søvn kl 23, men nydelig solnedgang kan ein ikkje sova bort så me tok turen til Ergan Fort, fantastisk fint med enorm utsikt samtidig som faderen er meir enn gjennomsnittlig interesert i krigen:)


Nok ein fantastisk dag, mellom Ona og Bud gjekk me forbi Bjørnsund og der såg det også fantastisk ut så synd denne Posten gjorde at me måtte haste forbi!

fredag 15. juni 2018

Dag 7: Urolig natt i Ålesund

Ja, heller lite søvn i natt, svært kraftige vindkast fann sjølvsagt vegen til Brosundet også. Det å ligge heilt innerst var heller ikkje eit kupp då me fekk det meir på sida med tilhøyrande slagside og slingring.

Ei stund var det farlig nært at riggane tok bort i kvarandre når båtane slingra usynkront. Litt dårlig planlagt fortøying, men nabobåten sin rigg låg eit par meter lengre bak så det gjekk greit, men såg ikkje bra ut på det verste. Eit par timar søvn vart det likevel.

Det har roa seg ein del no, lengre mellom vindkastene iallefall og ikkje så sterke heller. No er det litt jobbing før litt søvnmangel må tas igjen:)

Oppdatert!

Ca 5 timars jobbing var unnagjort fra cockpit i vindrossene i Brusundet, avtalen med arbeidsgivar er naturlig nok at eg leverer det som MÅ leverast siden ingen gjer jobben når eg er borte, heilt greit så det passa i grunnen med to dagar stopp no.


Litt tungt å hive seg på sykkelen etter jobbinga i det ufyselige veret, med vindkast, 10-12 grader og sprett øspøs. Men eg manna meg opp og fekk ein flott tur rundt Aksla på stiane der, det står at ein kan sykle der om ein viser hensyn, men dei som var ute og spaserte såg egentlig ikkje ut til å sette stor pris på meg, tross gangtempo på syklinga:)



Fin tur, og ikkje før eg va tilbake så dukka Åsmund kompis opp, trivelig med besøk før me kl 20 hadde bestilt bord på XL Diner for å prøve den berømte Bacalaoen! Den var fantastisk og anbefales absolutt!